Futbolli italian përballet me një realitet të hidhur: për herë të parë pas vitesh, asnjë klub nga Seria A nuk arrin në fazën gjysmëfinale të kompeticioneve të UEFA-s.
Përfundimi i çerekfinaleve në turnetë evropiane ka konfirmuar një krizë të thellë strukturore në futbollin italian, duke treguar se problemet nuk kufizohen vetëm te përfaqësuesja kombëtare, por prekin të gjithë sistemin.
Për herë të parë që nga sezoni 2018/2019, Italia mbetet pa përfaqësues në gjysmëfinale, në një kohë kur në atë periudhë zhvilloheshin vetëm dy gara: UEFA Champions League dhe UEFA Europa League. Në vitet që pasuan, klubet italiane kishin arritur të ruanin një prezencë minimale në këtë fazë, sidomos pas krijimit të UEFA Europa Conference League në vitin 2022.
Megjithatë, edicioni aktual shënon një regres të ndjeshëm. Për të gjetur një situatë edhe më dramatike, duhet kthyer pas në sezonin 1986/1987, kur Italia mbeti jashtë katërshes më të mirë në të gjitha kompeticionet evropiane, në një epokë kur zhvillohej edhe Kupa e Kupave.
Ky realitet përforcon idenë se futbolli italian po kalon një krizë të thellë, ku mungesa e rezultateve në arenën ndërkombëtare është bërë tashmë një fenomen i vazhdueshëm. Dështimet e klubeve janë reflektim i një sistemi që ka humbur konkurrueshmërinë në raport me ligat e tjera elitare të Europës.
Në këtë kontekst, mungesa e Italy national football team në turnetë madhorë si Kupa e Botës nuk duket më si një rastësi, por si pasojë direkte e një rënieje të përgjithshme të nivelit të futbollit italian.
