Ka ndeshje që hyjnë në histori për rezultatin, e ka të tjera që mbeten të pavdekshme falë një njeriu të vetëm. Pikërisht kështu ndodhi më 22 qershor 1986, kur Diego Maradona shkroi një nga kapitujt më të jashtëzakonshëm në historinë e futbollit.
Në çerekfinalen e 1986 FIFA World Cup, të zhvilluar në legjendarin Estadio Azteca, Argentina mposhti England me rezultat 2:1, në një sfidë që vazhdon të përmendet edhe sot, katër dekada më vonë.
Para më shumë se 114 mijë spektatorëve, Maradona realizoi dy gola që hynë në histori për arsye krejt të ndryshme. Në minutën e 51-të ai shënoi golin e famshëm të quajtur “Dora e Zotit”, duke prekur topin me dorë para portierit anglez Peter Shilton, pa u vënë re nga arbitri tunizian Ali Bin Nasser.
Vetëm pesë minuta më vonë erdhi magjia e vërtetë. Maradona mori topin në gjysmën e fushës, dribloi pothuajse të gjithë mbrojtjen angleze dhe realizoi atë që më vonë u shpall “Goli i Shekullit”, një kryevepër që shumë e konsiderojnë golin më të bukur në historinë e Kupës së Botës.
I frymëzuar nga paraqitja e kapitenit të tij, Argjentina vazhdoi rrugëtimin drejt finales, ku mposhti West Germany dhe u shpall kampione e botës. Por, pavarësisht trofeut, ajo që mbeti përgjithmonë në kujtesën e futbollit janë ato gjashtë minuta magjike në “Azteka”, kur Maradona tregoi anën më kontraverse dhe njëkohësisht më gjeniale të futbollit.
